کتاب "سقوط" نوشته ی آلبر کامو، یک رمان فلسفی است که برای اولین بار در سال 1956 منتشر شد و به عنوان آخرین اثر داستانی کامو شناخته می‌شود. داستان در آمستردام رخ می‌دهد و دنباله ای از تک‌گویی‌های دراماتیک ژان باپتیست کلامنس به یک غریبه را به تصویر می‌کشد. کلامنس به شکل اعتراف‌نامه‌ای، ماجرای موفقیت خود به عنوان وکیل مدافع ثروتمند و محترم پاریسی را تعریف می‌کند. این اثر حاوی بحران و "سقوط" کلامنس از جلال و جبروت گذشته‌اش است، که او به عنوان یادآوری از سقوط آدم از باغ عدن توصیف می‌کند. در این کتاب، بنیادهایی چون بی‌گناهی، حصر، عدم وجود، و حقیقت مورد بحث و بررسی قرار می‌گیرند. آلبر کامو، به عنوان یک فیلسوف اگزیستانسیالیست، تلاش می‌کند تا توضیح دهد چگونه انسان ممکن است چنین اعمال ناپسند و زشتی را در جهان انجام دهد. این کتاب توسط ژان-پل سارتر، یکی از برجسته‌ترین فیلسوفان اگزیستانسیالیسم، به عنوان "احتمالا زیباترین و درک نشده‌ترین" کتاب کامو توصیف شده است.