محجوب در سال ۱۳۴۲ دکترای زبان و ادبیات فارسی را از دانشگاه تهران با رساله‌ای با عنوان سبک خراسانی در شعر فارسی اخذ کرد. او از سال ۱۳۳۶ به تدریس زبان و ادب فارسی در دانشگاه‌های تربیت‌معلم و تهران پرداخت. همچنین، به‌عنوان استاد مهمان در دانشگاه‌های آکسفورد ۱۳۵۰-۱۳۵۱ و استراسبورگ ۱۳۵۳-۱۳۵۵ و ۱۳۶۱-۱۳۶۳ به تدریس پرداخت و مدتی نیز رایزن فرهنگی ایران در پاکستان بود. او به مدت ۲۳ سال عضو انجمن ایرانی فلسفه و علوم‌انسانی وابسته به یونسکو بود و در سال‌های ۱۳۵۸ تا ۱۳۵۹ سرپرستی فرهنگستان زبان و ادب و هنر ایران را بر عهده داشت. از سال ۱۳۷۰ تا زمان مرگش در سال ۱۳۷۴، در دانشگاه برکلی کالیفرنیا ادبیات فارسی تدریس می‌کرد. درس‌گفتارهای او درباره حافظ، مولانا، نظامی، فردوسی و سعدی در قالب لوح فشرده منتشر شده است. محجوب فعالیت مطبوعاتی خود را از سال ۱۳۲۷ آغاز کرد و با نشریاتی چون سخن، یغما، راهنمای کتاب و هنر و مردم همکاری داشت. او در دهه ۱۳۳۰ به دلیل شرایط سیاسی، بسیاری از آثار خود را با نام مستعار م. صبحدم منتشر می‌کرد که معروف‌ترین آن‌ها ترجمه کتاب پاشنه آهنین اثر جک لندن بود.دکتر محمدجعفر محجوب در ۲۷ بهمن ۱۳۷۴ در سن ۷۱ سالگی در لس‌آنجلس درگذشت. محمدجعفر محجوب، فرزند علی‌اکبر، در سال ۱۳۰۳ در تهران متولد شد. او پس از دریافت دیپلم ادبی از دبیرستان البرز، ابتدا به‌عنوان تندنویس در مجلس شورای ملی استخدام شد. هم‌زمان، تحصیلات خود را در رشته علوم سیاسی در دانشگاه تهران به پایان رساند. سپس به ادبیات فارسی علاقه‌مند شد و در سال ۱۳۳۳ مدرک لیسانس خود را در این رشته دریافت کرد. بریده‌ای از کتاب محمد جعفر محجوبمجموعه پژوهشی شخصیتهای مانا با هدف ارائه الگوهای موفق به زندگی شخصیتهای نیک نامی میپردازد که در عرصه دانش ،فرهنگ سیاست و اجتماع در ایران معاصر زیسته و درگذشته اند. این مجموعه که برای عموم مخاطبان به ویژه جوانان و دانشگاهیان تهیه شده برآیند احساس ضرورتی است که در پهنه ارائه آثار دقیق و مستند از زندگانی افراد تاثیر گذار پدید آمده است.