کتاب اداره مرگ نوشته حسین شرفخانلو روایتی مفصل از سال‌هایی است که نویسنده به‌عنوان مدیر آرامستان خوی، در قلب جهان مردگان کار و زندگی کرده است. انتشارات سوره مهر این کتاب را منتشر کرده است. اثر حاضر که ناداستان و در قالب خاطرات است، حاصل یادداشت‌ها و مشاهدات و تأملات شخصی نویسنده در این محیط خاص است. او باتکیه‌بر تجربهٔ زیسته‌اش، از جزئیات کار در قبرستان، مناسک مرگ، آدم‌ها و واکنش‌های آن‌ها نوشته و نگاه خود را به زندگی، ایمان، ترس و عادت‌کردن به مرگ شرح داده است. اداره مرگ همزمان که گزارش دقیق کار در آرامستان است، به پرسش‌های شخصی نویسنده دربارهٔ مرگ، برزخ، دعا، خواب‌دیدن مردگان، مسئولیت اخلاقی در تصمیم‌های مرزی (مثل مرگ ترحم‌آمیز) و خطر عادی‌شدن مرگ برای کارکنان قبرستان پرداخته است. لحن کتاب صریح، جزئی‌نگرانه و آمیخته به طنزی تلخ است و از خلال روایت‌های روزمره، تصویری از شهر، خانواده‌های داغ‌دار، فرهنگ عزاداری و نسبت انسان معاصر با مرگ ارائه کرده است. بریده‌ای از کتاب اداره مرگآن سال هنوز اضافه‌وزن داشتم سنگینی هیکلم به‌قاعده دو انسان معمولی بود. هر قدر که به دوستان تنومندم نمی‌توانستم رو بزنم رویم به روی خودم باز بود و می‌شد از خودم بخواهم که لطفاً یک تک پا برو بخواب توی کفن بلندت کنیم ببینیم پارچه وا می‌رود یا نه؟ اما من عنبر خالا نبودم که سال‌ها کفنم را با خودم این‌ور و آن ور بکشم و مرگ برایم ملموس و نزدیک و عادی باشد و با خودش و اسبابش رفیق باشم دنیای من بر خلاف هیکلم کوچک بود. هنوز خیلی راه داشتم تا با مرگ دوست شوم و بتوانم خودش و ابزارهایش را لمس کنم و خوف نکنم.