"اوهام"، رمانی فلسفی از نویسنده‌ی ریچارد باخ است که در سال 1977 به چاپ رسید. داستان این رمان در آسمان ابری بالای مزارع ذرت ایلینوی جریان دارد، جایی که یک مرد خلبان به نام ریچارد باخ سرنوشت خود را به دست پروانه‌ی هواپیمای دوباله‌اش سپرده است. ریچارد باخ، در میان آسمان، تاکید دارد که برای کشف حقایق کهنه که می‌توانند پرپر و پرروح آدمی را فراهم کنند، باید به سمت آسمان متمایل شویم. این داستان به ما یادآوری می‌کند که برای دست‌یافتن به اوج و پرواز، نیازی به هواپیما نداریم. حتی تیره‌ترین ابرها نیز زمانی که خودمان را بر فراز آنها برده، معانی عمیقی از خود آشکار می‌شوند و اینکه منجی‌ها را می‌توان در زمان‌ها و مکان‌های غیرمنتظره و بیشتر از همه در درون خودمان پیدا کرد.