زندگی ماکس وبر با عصر بی همتای صلح و امنیت در اروپا مصادف بود، همان عصری که در سطح و ابعاد جهانی عصر امپریالیسم شناخته می شود. او به طور شهودی از لحظه خاص تاریخی آلمان آگاه بود از وقوع رویدادهای شوم و پیش بینی نشده آینده نزدیک. اگر آلمان نمی خواست بر دستاوردهایی تکیه کند که امنیت کاذب را به ارمغان بیاورد، باید همه نیروهایش را فرا می خواند و در عرصه سیاسی، ملتی آگاه و فعال می شد ماکس وبر خواستار مستعمرات برای آلمان نبود، بلکه خواستار نقشی در تصمیمات جهانی آینده در جامعه ملل بود نگران مشارکت آزاد آلمان در تجارت بین المللی بود مشارکتی که برای حیات اقتصادی کارگران آلمانی ضروری بود از خودپسندی و خودفریبی آلمانی بیزار بود. وجود زمینه تجاری را برای دولتمردانی که بتوانند ظرفیت های آلمان را توسعه دهند ضروری می دانست آن چیزی که به تعبیر وی در درون «نظام» امپریالیستی غیر ممکن بود امروزه موضوع تفکر سیاسی وی به دلیل ارتباط با سیاست عملی دارای کشش و جذابیت تاریخی است. او واپسین آلمانی ملی گرا بود نقطه عزیمت او، امپراتوری قدرتمند آلمانی بود که علی رغم مشکلات زنده ماند و [در سال پایانی عمرش] شکست آن را در جنگ جهانی اول دید. امروزه شرایط زندگی سیاسی به طور بنیادی دگرگون شده است و هیچ وجه مشترکی با چشم اندازهای زمانه ماکس وبر ندارد. مطالعه وی گذشته ای را به یاد می آورد که قطعا از هم فرو پاشیده است اما تفکر سیاسی اش اهمیت و اعتبار جاودانه دارد ماهیت و غایت سیاست های ملی تعیین کننده جایگاه والای یک ملت است ماکس وبر فشارهای سنگین واقعیت یعنی مسئولیت سترگ ناشی از موقعیت تاریخی آلمان را کاملا حس می کرد. هنگامی که یک ملاقات کننده برجسته سویسی به او گفت: ما باید به دولت عشق بورزیم پاسخ داد چی شما با آگاهی کامل از همه چیز از ما می خواهی به هیولا عشق بورزیم؟