این کتاب تأثیر پساساختارگرایی بر نظریه سیاسی معاصر را با تمرکز بر مسائل و موضوعات محوری در سیاست امروز بررسی می کند. نیومن با تکیه بر نگرانی‌های نظری که توسط متفکران «پساساختارگرا» فوکو، دریدا، لاکان، دلوز و ماکس استیرنر آشکار شد، بررسی انتقادی از تحولات جدید در نظریه سیاسی معاصر ارائه می‌کند: پسامارکسیسم، تحلیل گفتمان، نظریه‌های جدید ایدئولوژی و قدرت، هژمونی، دموکراسی رادیکال و نظریه روانکاوی. او امر سیاسی را در پرتو این تحولات در تئوری مجددا بررسی می‌کند تا راه‌های جدیدی برای تفکر درباره سیاست از طریق تأمل در چالش‌های پیش روی آن پیشنهاد کند. این جلد برای دانشجویان پست مدرنیسم و نظریه پساساختارگرایی در علوم سیاسی، فلسفه، جامعه شناسی و مطالعات فرهنگی بسیار مورد توجه خواهد بود. هدف این کتاب بررسی پیامدهای نظریهٔ پساساختارگرا برای سیاست است. این کتاب به‌دنبال کاربست اندیشهٔ پساساختارگرا برای مقوله‌های مفهومی کانونی در سیاست است و نشان می‌دهد چگونه این مقوله‌ها می‌توانند بازاندیشی شوند و در سمت‌وسوهای تازه‌ای به کار گرفته شوند. بااین‌همه، این کتاب به دنبال نوعی کندوکاو همه‌جانبهٔ اندیشهٔ پساساختارگرا یا اندیشمندانی که در زیر این عنوان دسته‌بندی می‌شوند نیست. بلکه، جستارهای گردآوری‌شده در این کتاب را باید به‌مثابهٔ مجموعه‌ای از تأملات' پیرامون مضامین خاص و مسائل مفهومی در نظریهٔ سیاسی نگریست مضامین و مسائلی که نوعی رهیافت پساساختارگرا می‌تواند پرتو تازه‌ای بر آن‌ها افکند. این‌ها به موضوعاتی همچو لیبرالیسم، حق، قدرت، ایدئولوژی، اخلاق، سوژگی، حاکمیت، خشونت و هویت جمعی مرتبط‌اند.