کار اصلی مظفر غزلسرایی است که آن را وقف گذشته و اندیشه های متفاوت با آن نوع خاص از غزل را که اغلب با زندگی روزگار وی انطباق دارد و تمام فراز و نشیب های حیات مادی وی را باز می گوید در دیگر غالبه ی شعر جای می دهد و اگر بخواهیم به نتیجه گیری نهایی بپردازیم باید بگوییم که غزل بازتاب زندگی درونی، سنت گرا و باورهای گذشته یا متعلق به گذشته اوست و دیگر قالب ها نماینده تفکر حال اندیش یا آنچه که نوعی به زندگی اکنونیان مربوط است.