در زندگی روزمره ما، واقعا به نظر می رسد که ما اراده آزاد داریم، کاری که لحظه به لحظه انجام می دهیم توسط تصمیمات آگاهانه ای که آزادانه می گیریم تعیین می شود. از روی مبل بلند می‌شوی، می‌روی قدم می‌زنی، بستنی شکلاتی می‌خوری. به نظر می رسد که ما کنترل اقداماتی مانند این را داریم. اگر هستیم، پس اراده آزاد داریم. اما در سال های اخیر، برخی استدلال کرده اند که اراده آزاد یک توهم است. به عنوان مثال، عصب شناس (و نویسنده پرفروش) سام هریس و روانشناس فقید دانشگاه هاروارد، دانیل وگنر، ادعا می کنند که برخی یافته های علمی اراده آزاد را رد می کنند. در این جلد جذاب و قابل دسترس در مجموعه دانش ضروری، فیلسوف مارک بالاگوئر به بررسی استدلال ها و آزمایش های مختلفی می پردازد که برای حمایت از این ادعا که انسان ها اراده آزاد ندارند، ذکر شده است. او آنها را اغراق آمیز و گمراه می بیند. بالاگوئر جبرگرایی را مورد بحث قرار می دهد، این دیدگاه که هر رویداد فیزیکی از پیش تعیین شده است، یا به طور کامل ناشی از رویدادهای قبلی است. او چندین استدلال فلسفی و علمی را علیه اراده آزاد توصیف می‌کند، از جمله یکی بر اساس آزمایش‌های مشهور عصب‌شناسی بنجامین لیبت، که ظاهرا نشان می‌دهد که تصمیم‌های آگاهانه ما ناشی از رویدادهای عصبی هستند که قبل از انتخاب ما رخ می‌دهند. او دیدگاه های دینی و فلسفی مختلفی از جمله دیدگاه فلسفی طرفدار اختیار موسوم به سازگاری را مد نظر دارد. بالاگر نتیجه می گیرد که استدلال های ضد آزادی اراده که توسط فیلسوفان، روان شناسان و عصب شناسان ارائه می شود، به سادگی کار نمی کند. آنها هیچ دلیل موجهی برای شک در وجود اراده آزاد ارائه نمی کنند. اما، او هشدار می دهد، این لزوما به این معنا نیست که ما اراده آزاد داریم. این سوال که آیا ما اراده آزاد داریم یا نه، همچنان یک سوال باز است. ما به اندازه کافی درباره مغز نمی دانیم تا بتوانیم به طور قطعی به آن پاسخ دهیم.