کتاب بازگشت به روشنگری به مرور اندیشه‌ها و خاطرات زنده‌یاد ابوالقاسم حسینجانی می‌پردازد و به کوشش میرعمادالدین فیاضی تدوین شده است. ابوالقاسم حسینجانی، شاعر، منتقد و مبارز دوران پهلوی بود که پس از پیروزی انقلاب اسلامی، به عنوان نخستین فرماندار بندر انزلی منصوب شد. او در ادامه، مسئولیت‌های مختلفی را در حوزه سیاست و مدیریت تجربه کرد، اما همواره بیشتر با اشعار، تأملات ادبی و دیدگاه‌های فلسفی‌اش شناخته می‌شد. حسینجانی در ۱۹ آبان ۱۴۰۱ چشم از جهان فروبست و پیکرش در قطعه هنرمندان بندر انزلی به خاک سپرده شد. بر سنگ مزار او، ابیاتی از مشهورترین سروده‌اش — کربلا منتظر ماست، بیا تا برویم — حک شده است. کتاب بازگشت به روشنگری در ۱۶۰ صفحه، نگاهی است به جهان‌بینی حسینجانی درباره «انسان و تحول درونی» که در قالب خاطرات و تأملات شخصی او روایت شده است. بریده‌ای از کتاب بازگشت به روشنگریبنا را باید بگذاریم بر گفت‌وگو و گفتمان‌سازی. بعد در دل آن برویم حرف‌های خودمان را بزنیم؛ نه اینکه کلا راه ندهیم. همین راه ندادن جهنم است. من خودم اگر کاره‌ای بودم، می‌رفتم راحت با رئیس‌جمهور فلان ابرقدرت حرف می‌زدم، منتها در یک فضای باز، یک فضای باز شیشه‌ای که همهٔ جهان ببیند. باید بگذاریم هرکسی هر چیزی را که می‌خواهد بگوید. من باید صبر تحملم را زیاد کنم که برنیاشوبم.