از مهم‌ترین و قابل توجه‌ترین مسائل فلسفه میان‌فرهنگی، رفتار فرهنگ‌های مختلف در برابر گرایش میان‌فرهنگی است. اگر فلسفه میان‌فرهنگی بروز نظری و اندیشگی تمایل به اندیشیدن با دیگری و فراروی از نگاه مطلق‌انگارانه است، همین تمایل در صورت اجتماعی آن، در نحوه رفتار یک فرهنگ با دیگران ظاهر می‌شود. تقارن تقویت بینش و نگاه میان‌فرهنگی به‌صورت طرحی نظری میان متفکران، با طرح گفت‌وگوی فرهنگ‌ها و تمدن‌ها در حوزه سیاست و اجتماع، موید پیدایش وضعی جدید در عالم ماست. از آنجا که طرح گفت‌وگوی فرهنگ‌ها در عالی‌ترین سطح سیاسی به‌وسیله نماینده‌ای از ایران صورت گرفت، نحوه برخورد نظری ما با این موضوع از جالب توجه‌ترین موضوعات است.