فلسفه سیاسی و اجتماعی در دهه‌های اخیر جان دوباره‌ای گرفته است. این نوشته ابتدا پیش زمینه این رشته را در سال‌های پس از ۱۹۴۵ برمی رسد. پس از آن سراغ جان رالز و رابرت نوزیک می‌رود که از معماران اصلی احیای فلسفه سیاسی‌اند و به نوشته‌های آن دو در باب عدالت می‌پردازد. سپس آرمان برابری، نقدهای باهمادگرایانه، فمینیستی و مارکسیستی بر لیبرالیسم و اهمیت باهماد به بحث گذاشته می‌شود. در بخش پایانی نیز از ماهیت فلسفه سیاسی و رابطه‌اش با سیاست می‌گوییم.