در جامعۀ ما، چه قبل و چه بعد از انقلاب، بر اساس انگیزه‌ها و جهت‌گیری‌های گوناگون سیاسی و ایدئولوژیک همواره در مورد ایران، ایرانیت، فرهنگ ایرانی، اندیشۀ ایران‌شهری و مقولاتی اینچنینی بحث و مناقشه وجود داشته است. گویی ایران پیش از اسلام آئینه‌ای برای بازتاب هویت خویشتن کنونی‌مان بوده است. در این بحث‌ها و مناقشات همواره مفروضات و جهت‌گیری‌های پیشین تئولوژیک، ایدئولوژیک و سیاسی و سیاه و سفید دیدن حوادث آن روزگاران بر فهم خود واقعیت‌های تاریخی غلبه داشته‌اند. کتاب «ایران در روزگاران پیش از اسلام» کوششی برای دست‌یابی به مواجهه‌ای پدیدارشناسانه با تاریخ این سرزمین، نشان دادن تاریخ به منزلة یک منبع معرفتی اصیل، و آزادسازی تاریخ از زندان ارزش‌های گوناگون سیاسی و ایدئولوژیک است، مواجهه‌ای که دهه‌های طولانی است حیات علمی و نظری نویسنده محترم را به خود اختصاص داده است.