"مرسیه و کامیه" اثری از ساموئل بکت است که در سال 1946 نوشته شده و تا سال 1970 منتشر نشد. این رمان به عنوان نسخه ابتدایی و اولیه از اثر معروف بکت، "در انتظار گودو"، در نظر گرفته می‌شود. مانند نمایشنامه معروف بکت، داستان "مرسیه و کامیه" دو ولگرد را دنبال می‌کند که در خانهٔ خود به سر می‌برند. سفر این دو نفر نسبت به سایر ماجراها، نسبتاً ساده به نظر می‌آید و بدون نیاز به عبور از مرزها یا دریاها است. خواننده نمی‌تواند به راحتی محل شروع یا پایان این سفر را تشخیص دهد، و رمان بیشتر به بررسی گفتگوهای شخصیت‌ها درباره معنای سفر، اهداف آنها و به طور کلی زندگی می‌پردازد، تا به جاهای فیزیکی آنها. "مرسیه و کامیه" یکی از برجسته‌ترین آثار بکت است و از نظر ساختار رمان، یکی از اولین تجربیات او در زمینهٔ تجربه‌گرایی است.