"در انتظار گودو"، نخستین نمایشنامه حرفه‌ای ساموئل بکت از سال 1953، در سالن "دو بابیلون" به روی صحنه آمد و به سرعت به یکی از ستون‌های اصلی تئاتر قرن بیستم تبدیل شد. داستان دو شخصیت به نام‌های ولادیمیر و استراگون که در کنار یک درخت، در جاده‌ای بی‌آب و علف، منتظر یک شخص به نام "گودو" هستند، از طریق یک بازی کلامی پویا و زنده روایت می‌شود. این نمایشنامه با موضوعاتی چون شعر و شاعری، رویاپردازی و جستجوی معنا، تفسیر شده و زبان مینیمالیستی بکت، آن را یکی از آثار برجستهٔ ادبیات مدرن قرن بیستم می‌سازد.