کتاب «مقصد من: ستارگان» رمانی نوشته‌ی آلفرد بستر است. این کتاب در دسته‌ی ادبیات علمی- تخیلی تقسیم‌بندی می شود و به نوعی آن را مبدا داستان های علمی- تخیلی نسل جدید به حساب می آورند. «مقصد من: ستارگان» کتابی پیشرو در دوران انتشار خود است که بسیاری از ایده‌های آن اکنون در داستان‌ها و فیلم‌های علمی- تخیلی کاربرد دارند و به‌نوعی پیشروی ژانر علمی- تخیلی است. این کتاب که اولین بار در ژوئن 1956 در انگلستان منتشر شد درباره مردی به نام گالی فویل است. گالی فویل، خدمه‌ی کشتی فضایی است که نه مهارتی دارد و نه استعدادی و نه هیچ آموزشی در زمینه‌ای خاص. با این حال پس از اینکه بر اثرحوادثی همه‌ی سرنشینان کشتی از بین می‌روند او تنها بازمانده‌ی کشتی فضایی می‌شود. او خود را بازیابی می‌کند و موفق می‌شود به مدت 170 روز در برزخی بدون هوا و در اعماق فضا جان سالم به‌در ببرد. داستان رمان «مقصد من: ستارگان» از جایی آغاز می‌شود که پس از نابودی خدمه‌ی کشتی فضایی در جنگی سخت، فویل کشتی را تعمیر می‌کند و برای مدتی در خلا زنده می‌ماند اما به وسیله‌ی گروهی در کهکشان که اعضای فرقه‌ای خاص هستند زندانی می‌شود. اعضای این گروه که همگی خطوطی شبیه پوست ببر روی صورت خود دارند، پوست چهره‌ی فویل را به شکل ببر خالکوبی می کنند. فویل پس از مدتی سلامتی خود را به دست می آورد و موفق به فرار از دست اعضای فرقه می‌شود سپس خالکوبی‌ها را به‌طور دردناکی از روی صورت خود پاک می‌کند، اما نقش‌های زخم باقی‌مانده در زیر پوست او وقتی که کنترل احساساتش را از دست می دهد، دیده می شوند. داستان «مقصد من: ستارگان» موضوعات و ایده‌های متفاوتی درباره‌ی آینده‌ی جهان را ترسیم می‌کند و بخشی از آن هم درباره‌ی ماده‌ای است که در دستان هر کس باشد، می‌تواند پیروزی جنگ را برای وی به ارمغان آورد و آینده جهان را تغییر دهد و البته این رمان به لایه‌هایی از زندگی در جهانی که با سرمایه‌داری مانوس شده هم می‌پردازد. این رمان علی‌رغم انتقادهای بسیار در زمان انتشار اولیه‌اش، اکنون به عنوان یک اثر کلاسیک در نوع خود، موردقدردانی قرار می‌گیرد.