کاراته، یک سوسک بود، اما نه یک سوسک معمولی. او به هرچیزی لب نمی‌زد و توی یک خانه‌ی عروسکی، دنج، کپک زده و راحت زندگی می‌کرد... تا اینکه مامان بزرگ مایر به خانه‌ی سالمندان رفت و زندگی قشنگ کاراته تمام شد. صاحب خانه‌ی جدید با دمپایی افتاد دنبال سوسکی و خانه‌ی عروسکی اش را هم پرت کرد وسط آت آشغال‌ها. اما سوسکی زبروزرنگ کوتاه بیا نبود، او به همراه کک و شپش یک دارودسته راه انداخت: دار و دسته سوسکی! بعد هم یک عالمه نقشه کشیدند. بیرون خانه، دردسر پشت دردسر، جلوی پایشان سبز شد: گربه‌ی ناقلا، جوجه تیغی، شکمو و موش شرور فاضلاب، همه جا مثل سایه افتاده بودند دنبال این فسقلی‌های بانمک. دارودسته سوسکی، همیشه حرفش این بود: اگه کوچیک‌ها باهم متحد بشن، قوی و موفق می‌شن.