انتشارات خوانه منتشر کرد :یعنی چقدر دخترک را آزار داده بودند که حتی مختار هم بهم هشدار داد؟ درست بود که به نصیحتش گوش بدهم و نروم آسیه را ببینم؟ شاید رفتنم به آن ها نشان می داد که زندگی آسیه برای آدمی نزدیک به مدیر و قدری با نفوذ - فارغ از این که ارمنی است - اهمیت دارد و او وانهاده نیست. خیال کردم لابد چشم های درشت تیره دارد و گونه هایی مثل هلوی تازه رسیده. «نخیر، اشتباه می کنی او را تباه کرده اند. » صدا از ناکجا می آمد و آن قدر واقعی بود که بلند شدم و اطرافم را پاییدم. اوضاع جوری پیش رفت که هیچ وقت فرصت دیدن آسیه را پیدا نکردم. از همسر نجار ده - تنها خانواده ی ارمنی آن آبادی - شنیدم اسم واقعی او کوآره بوده. همسر نجار یادش نمی آمد کوآره را کدام طوفان به کوه های کردستان آورده بوده، اما می دانست نام خانوادگی اش اومدیان بوده است. کواره اومدیان سیزده ساله با مو های خرمایی، قد بلند که بزرگ تر از سنش نشان می داد. شاید از خانواده ای متمول یا سرشناس، چون که باهوش و بسیار مودب بود. این همه ی چیزی بود که همسر نجار توانست بهم بگوید.فروشگاه اینترنتی 30بوک