| ای که پرسی تا به کی در بند دربندیم ما/ تا که آزادی بود در بند، در بندیم ما| مجموعه ی «تکه ها» انتخابی از دلِ ادبیات و قطعات کهن سال فارسی است که مخاطب را درباره ی مهم ترین مسائل انسانی به تأمل وامی دارند. «وطن» برای انسان ایرانیِ نو، یک مفهومِ مدام است. انسانی که جغرافیای زیستش در طولِ قرن ها تغییرات عمده ای داشته و در این دگردیسیِ همیشگی بوده که «ایران» به عنوانِ بستری درک شده که باید به آن اندیشید. ترکیب پرکاربردی مانند «وطن پرستی» دستاورد مهمی ا ست که حتی در سال های بعد و با وجود تلاش های جریان های چپ گرای مفتونِ روسیه یا مخالفانِ ایران دوستی نیز پابرجا ماند و انسان ایرانی فکر کرد وطن چیست؟ آیا نسبتی با تنِ او دارد و خاکِ وطن چیست که چنین آن را توتیای چشم می شمارند؟ آیا اصلاً می توان تن را فدای وطن کرد چون ایران باید بماند؟ در این اثر، منتخب ابیاتی از ایرج میرزا، ملک الشعرای بهار، عارف قزوینی، فرخی یزدی، میرزاده عشقی و نسیم شمال ارائه شده است.