نویسنده : سلما لاگرلوف، پرلاگر کویست، اولا هانسون، تور هدبرگ، پر هالستروم، هنینگ برگر، پرنس گیوم، دوک سودرمانی،پرالوف سوندمن، کارلیوناس لوو آلمکویست، وتربرگ، ز. ب گوستافسون، فلیگار کارلن، دانیل فالستروم ترجمه و گزینش : قاسم صنعوی منشا ادبیات داستانی سوئد را باید در روایت های شفاهی به نام «ساگا» جست که گرچه نشان مکتوبی از خود به جا نگذاشته اند نقل سینه به سینه ی شان که ادامه یافته بر ادبیات داستانی کشور تاثیر نهاده است و به گفته ی لئون تورن مورخ ادبی، «نوستالژی» آن به جا مانده : به نحوی که سلما لاگرلوف داستان پرداز شهیر و برنده ی نوبل در ادبیات، «ساگای گوستا برلینگ» را که شهرت جهانی یافته می نویسد. ادبیات سوئد در سیر تاریخی خود از مرحله های مختلف گذر کرده: قرون وسطا از گرایش به عرفان، سپس خلق آثاری به زبان عامیانه، تبلیغ های سیاسی، پیدایش ادبیاتی واقعی به زبان سوئدی نشان دارد. «اومانیسم» برای نخستین بار روی می نماید. در قرن هفدهم که جنگ های سی ساله عظمت کشور را سبب می شوند ادبیات «ناسیونالیست» و شعر ناشی از موقعیت ها و ترانه ی عامیانه رواج می یابد. در قرن هجدهم، قرن آزادی، عرفان گرایی عمیق، کنجکاوی روشنفکرانه، کشف پرشور علمی، رودروی «اپیکوریسم» بی خیالی قرار می گیرد. تاثیر ادبیات کشورهای دیگر، به خصوص فرانسه و آلمان آشکار می شود. رمانتیسم، روشنفکران را به لیبرالیسم می کشاند و آن گاه آمیخته ای از رمانتیسم، لیبرالیسم و رئالیسم پدید می آید. دوران جدید از پیشرفت اقتصادی و تحول های اجتماعی، پیدایش نوعی پرولتاریا و متعاقب آن ادبیات کارگری همراه است. طغیان بر محافظه کاری ، دفاع از حقوق اکثریتی ستم دیده، تجلیل از فردگرایی که نمونه ی بارز آن در استریندبرگ و رئالیسم سوئدی یافت می شود، روی می نماید. در عصر حاضر که سوئد از شکوفایی و پیشرفت همه جانبه ی اقتصادی و اجتماعی برخوردار است و در در دو بلیه ی جنگ های جهانی ناظری بی طرف مانده، وجدان صاحب قلمان احساس راحتی نمی کند و آنان را که خود از رفاه همه جانبه برخوردارند برمی انگیزد که به دردهای جهانی بپردازند و یاسی را که از خودشان نیست ابراز نمایند...