در این کتاب، همانند سایر آثار داستانی این نویسنده، داستان گروهی از انسان های هیجانی و آتشی مزاج روایت شده است. این بار داستان بلو در شهر شیکاگو اتفاق می افتد و در آن ماجرای دوستی دو انسان متفاوت محور داستان قرار می گیرد. در توضیح این کتاب آمده است: «برنده ی جایزه ی نوبل ادبی وقتی دوازده ساله بود یا بیش تر، او را روی اسکیت دیدم که به طرف بلوغ می راند و در پانزده سالگی، در روز جشن کاستوم او را در لباس تنگ و با کفش های پاشنه بلند دیدم. با نگاه خیره چشمان قهوه ای اش پیام هایی فرستاد که احتمالا خودش هم خبر نداشت. عشق می تواند گویاترین واژه متداول باشد که نشان دهد امی برای من چه بود اما آدم را به کجا می برد؟ و این حقیقت عصاره ای کامل از آثار آقای سال بلو تا به امروز است.»