وقایع نامه آربلا یا تذکره اربیل که در اصل متنی به زبان سریانی است، از منابع بکری است که در شناخت دوره متاخر اشکانیان و اوایل سلسله ساسانی از ویژگی هایی برخوردار است. از جمله، این متن چشم انداز تازه ای برای نگریستن به آن دوران در اختیار پژوهنده قرار می دهد. بدین معنی که این دوره از تاریخ ایران را از نگاه مسیحیانی در اختیار خواننده قرار می دهد که غالبا در معرض تعقیب و آزار از سوی دستگاه حکومت مرکزی و یا نمایندگان محلی حکومت ایران قرار داشتند.