«ایون شرت» اهمیت درک تاریخی رویکرد سنتی قاره ای به علوم اجتماعی را به منظور قدردانی از شخصیت فردی و اومانیستی آن استدلال می کند. او با بررسی سنت‌های کلیدی نظریه هرمنوتیک، تبارشناسی و انتقادی و متون متفکران بزرگی مانند گادامر، ریکور، دریدا، نیچه، فوکو، مکتب فرانکفورت اولیه و هابرماس، تحولات معاصر را در درون رشته‌های فکری که به دوران باستان بازمی‌گردد، زمینه‌سازی می‌کند. او در کتاب «فلسفه علوم اجتماعی قاره ای » نشان می دهد که چگونه این شیوه های تفکر در طول اعصار توسعه یافته و به بخشی از رشته های قرن بیستم تبدیل شده است.