سعدی بزرگ ترین شاعر تصویرآفرین در زبان فارسی است؛ شاعری که در عین گرایش های ریشه دار مذهبی و شیفتگی بی چون و چرایش به پیامبر بزرگوار اسلام و تأکید همراه با سوگندش به دوری از باده خواری، زیباترین خمریّه های زبان فارسی را با تصاویری بدیع از جام های شراب، خود باده و مشک های شراب، نوازندگان، آلات موسیقی، مجالس شادی و ... سروده که اگر کسی کعبه ستایی ها و نعتیه های او را در مورد پیامبر ندیده باشد، بی تردید گمان می کند او باده خواری دائم الخمر بوده و گرایشی چندان به آیین و دین نداشته است.