زمانی که آلن گرینسپن ، رئیس وقت فدرال رزرو از عبارت «سرخوشی غیرعقلائی» برای توصیف رفتار سرمایه‌گذاران در بازار سرمایه استفاده کرد، جهان بر روی این عبارت متمرکز شد. وی در ۵ دسامبر ۱۹۹۶ در یک میهمانی رسمی در واشنگتن و در مقابل رسانه‌ها سخن می‌گفت و پخش تلویزیونی سخنرانی او در تمام جهان دنبال می‌شد. به محض آن که او این کلمات را بر زبان آورد، بازارها به شدت سقوط کردند. در ژاپن، شاخص بورس نیکی حدود ۳/۲ درصد، در هنگ‌کنگ، شاخص هنگ سنگ ۲/۹ درصد و در آلمان، شاخص DAX 4 درصد سقوط کرد. در لندن شاخص FTSE نیز در بخشی از ساعات معاملات ۴ درصد سقوط کرد و در ابتدای معاملات روز بعد در ایالات متحده، میانگین صنعتی شاخص داو جونز ۲/۳ درصد سقوط کرد. واکنش شدید بازارهای سراسر دنیا به این دو کلمه در میان یک سخنرانی رسمی و عادی، نامعقول به نظر می‌رسید. این رویداد به داستانی جذاب در مورد رفتار دیوانه‌وار بازارها تبدیل شد، داستانی که مدت‌ها در سراسر جهان بیان می‌شد. این داستان جذاب با گذشت زمان فراموش شد، اما عبارت سرخوشی غیرعقلائی بارها و بارها مورد استفاده قرار گرفت. گرینسپن عبارت سرخوشی غیرعقلائی را ابداع نکرد، اما باعث شد این عبارت در خصوص عدم ثبات بازارهای سفته‌بازانه مورد استفاده قرار گیرد. زنجیره رویدادهای بازار سهام بعد از بیان این کلمات باعث شد این طور به نظر برسد که این عبارت، واقعیتی اساسی را بیان می‌کند. این کلمات به‌تدریج به معروف‌ترین گفته گرینسپن تبدیل شدند و تکیه‌کلام تمام کسانی شدند که بازار را دنبال می‌کنند.