میانجیگری فرایندی است که در آن شخص ثالثی به طرفین اختلاف کمک می‌کند از زاویه‌ی دیگری به اختلافشان نگاه کنند، فراتر از اختلافشان بنگرند، آن را به چشم فرصتی برای رشد ببینند، و به اتفاق هم به توافقی برسند در این باره که می‌خواهند در آینده چه ارتباطی با هم داشته باشند. کتاب «دست یاریگر» با نگاهی کلی به میانجیگری آغاز می‌شود (فصل‌های 1 و 2) و دربردارنده‌ی برخی مباحث نظری در این زمینه است. در فصل‌های 3 و 4 تأملاتی درمورد منفعل بودن، انتقام، بخشش، شرمساری و گناه آمده است. بعد از آن دو فصل اختصاص داده شده به اینکه از ارتباط بدون خشونت (NVC) چطور می‌شود در میانجیگری استفاده کرد (فصل‌های 5 و 6). اغلب ما برای میانجیگری نیاز به تمرین داریم، بنابراین در فصل 7 تمرین‌هایی آمده که ابزارهای مختلفی به دست خواننده می‌دهد که هنگام میانجیگری می‌تواند به کار ببرد. فصل 8 هم به آماده کردن مقدمات میانجیگری می‌پردازد و اینکه چطور رسما دست به کار میانجیگری شوید. در فصل 9، شکل‌های دیگری از میانجیگری آمده و به‌اختصار به مقوله‌هایی مثل «میانجیگری در زمینه‌ی بزهکاری» و «عدالت ترمیمی» پرداخته شده است.