رشد جمعیت شهرنشین و ضرورت ایجاد و تامین نیازهای خدماتی شهروندان در کنار توسعه روز افزون فناوری‌های ارتباطاتی و اطلاعاتی، گسترش فضایی - کالبدی شهرها در زمین‌های پیراشهری را به یکی از ویژگی‌های اصلی شهرهای معاصر تبدیل نموده و به نوعی باعث حاکمیت یافتن الگوی توسعه پراکنده (پراکنده رویی) بر بخش عمده ای از شهرهای جهان اعم از شهرهای کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه شده است. با توجه به آنکه الگوی توسعه پراکنده (پراکنده رویی) به عنوان الگوی مسلط گسترش کالبدی - فضایی شهرها در شرایط کنونی به شمار میرود، تلاش‌های گسترده ای برای بررسی ارتباط میان این الگوی توسعه با ابعاد گوناگون توسعه شهری آغاز شده است و موضوعاتی چون ارتباط میان پراکنده رویی با تخریب حیات زیستی و جانوری، آلودگی هوا و مصرف انرژی، سرمایه اجتماعی، عدالت اجتماعی، سلامت شهروندان، کیفیت زندگی شهروندان، اقتصاد شهری و ... به وفور در پژوهش‌های مختلف بررسی شده است. هدف اصلی این کتاب آن است تا با بررسی و فراتحلیل مطالعات و پژوهش‌های متعدد در خصوص پراکنده رویی و ایجاد چهارچوبی مناسب، بتواند به شناخت بهتر این شکل شهری کمک نماید به ویژه آنکه طی سال‌های اخیر نگاه ها به سمت پراکنده رویی در میان بسیاری از اندیشمندان و پژوهشگران عمدتا منفی بوده و تلاش‌ها برای ارائه الگوی توسعه فشرده به عنوان بهترین بدیل و جایگزین پراکنده رویی بسیار شدت گرفته است و در سطح داخلی نیز الگوی توسعه فشرده در پژوهش‌های مختلف به عنوان جایگزینی برای توسعه پراکنده شهرهای ایران و توسعه پایدار آنها پیشنهاد شده است. (برگرفته از متن ناشر)