پس از کوشش های فرهیختگان دوره قاجار برای آشنایی با تاریخ و فرهنگ ایران باستان، از ابتدای حکومت پهلوی نخستین گام علمی در این راه برداشته شد: در کلاس درس ارنست هرتسفلد، باستانشناس آلمانی، که در خانه وی تهران تشکیل میشد، شماری از چهره های فرهنگی شرکت کردند که از میان آنها محمدتقی بهار، غلامرضا رشید یاسمی، و سیداحمد کسروی سپس به ترجمه متنهای پهلوی پرداختند و بدین ترتیب آغازگران پژوهش این زبان در ایران شدند. این کتاب به چگونگی شکل گیری این کلاس، دستاوردهای آن، و کارنامۀ پهلوی پژوهی هرتسفلد و شاگردانش می پردازد.