سپاه عبدالله بن عامر که راه بسیاری پیموده بود و هرکجا رسیده بود فتح کرده و مال بسیاری به دست آورده بود در سال سی هجری رو به سوی خراسان نهاد. خراسان سرزمینی آباد با شهرهای بزرگ و باغات معمور بود که هر روستای آن صدها جنگجو و خانوادۀ آنها را بسنده بود و از هر خانه ای مال های بسیار به دست می آمد. عبدالله در بصره که بود، وصف خراسان را بسیار شنیده و در رویای دستیابی به آنجا بود. هر شب وقتی که سر به بالین گذاشت ساعت ها به خراسان می اندیشید و اینکه چگونه می توان بدانجا دست یافت.