کتاب «متن کامل رسائل اخوان الصفا» متون جمع‌آوری‌شده از باقی‌مانده رسائلی است که گروهی در بصرۀ عراق معروف به اخوان الصفا می‌نوشتند. نام کامل این رسائل «رسائل اخوان الصفا و خلان الوفا و اهل العدل و ابناء الحمد» به‌معنای «کتاب‌های برادران پاکی و دوستان وفاداری و اهل عدالت و پسران ستایش» است. خود گروه اخوان الصفا جامعه‌ای از فلاسفه و دانشمندان بودند که در دوره‌های شکوفایی تمدن اسلامی زندگی می‌کردند. این گروه به احتمال زیاد به مکتب اسماعیلیه تعلق داشتند و هدفشان وحدت‌بخشیدن به مذاهب مختلف اسلامی و نظریات فلسفی بود. رسائل آنها به زبان عربی و با سبک ادبی و بلاغی بالا نوشته شده است. رسائل اخوان الصفا شامل ۵۲ رساله است که به چهار بخش اصلی تقسیم می‌شوند: «ریاضیات»، «منطق»، «علوم طبیعی» و «فلسفه و روحانیات». این رسائل موضوعات گسترده‌ای از جمله نجوم، موسیقی، فیزیک، اخلاق و سیاست پوشش داده‌اند. همچنین به موضوعات مربوط به نفس انسان و روحانیات پرداخته و دیدگاه فلسفی جامعی از جهان ارائه می‌دهند. مولفان این مقالات ناشناس هستند و تاریخ دقیق نوشتار این مقالات نیز مشخص نیست، با‌این‌حال تأثیر زیادی بر فکر اسلامی و فلسفه اسلامی داشته‌اند. این رسائل به‌عنوان دایره‌یالمعارفی جامع که مهمترین فنون فرهنگی زمان خود را در‌بر‌می‌گرفت، شناخته می‌شد. هدف اصلی این رسائل و به‌طور‌کلی گروه اخوان الصفا دستیابی به سعادت نفس از طریق علوم و دانش بود. آنها معتقد بودند که فلسفه و دین با هم تعارض ندارند، بلکه مکمل یکدیگرند و سعی داشتند فلسفه را به دین نزدیک کنند و این تصور را که فلسفه با دین در تضاد است از بین ببرند. همچنین به وحدت‌بخشیدن به مذاهب مختلف اسلامی و ارائه دیدگاه جامع و یکپارچه از جهان می‌پرداختند. در نتیجه می‌توان این رسائل را تلاشی سترگ از طرف افراد بسیاری که به‌طور ناشناس می‌نوشتند، برای وحدت‌بخشی میان دین، علم و فلسفه بیان کرد.