جلیل صفربیگی از شاعران نامور در قالب رباعی است؛ شاعری که به صورت اختصاصی به این قالب پرداخته، آن را جدی گرفته و در آن صاحب سبک و اعتباری ویژه است، به طوری که او را از چند رباعی‌سرای معروف این سال‌ها می‌توان به حساب آورد. آثار جلیل صفربیگی متعدد است و البته کم‌حجم. ده کتاب از این شاعر در سلسلۀ «شعر امروز» انتشارات سپیده‌باوران منتشر شده است، یعنی «و»، «هیچ»، «کم کم کلمه می‌شوم»، «اونویسی»، «سونات بلوط»، «گاوصندوق بر پشت مورچۀ کارگر»، «هزج مثمن اخرب مکفوف مجبوب»، «نت‌های تنهایی»، «انجیل به روایت جلیل» و «شین» با همۀ وفور رباعی‌های این شاعر پرکار و تعدّدی که آثار او دارد، در کار او احساس یکنواختی و ملال‌انگیزی نمی‌شود، شاید از این روی که هم در عرصۀ تکنیک و مهارت‌های بیانی صاحب ابتکار است و هم در حوزۀ محتوایی، شعرش گسترۀ خوبی دارد. این آثار او نیز هر یک در یک دایرۀ محتوایی می‌چرخد. مثلا کتاب «و» تأملات درونی شاعر را در خود دارد و از سیر و سلوک معنوی و عاشقانه‌ای خبر می‌دهد.