در این رمان قهرمانان مرد و قهرمانان زن و خانواده‌های آن‌ها تخیلی هستند، ولی چارچوبی که در آن داستان جریان دارد، تاریخی است. ملکه کاترین دوم در ساعت دو صبح، مجلس باله‌ای را که پرنس یوتمکین به افتخارش در قصر تورید ترتیب داده بود، ترک کرد. ملکه این قصر را برای او ساخته بود. پرنس دست او را بوسید و ملکه از وی تشکر کرد. ملکه نمی‌دانست که این به منزله خداحافظی است.