ملک شاعر، نوشته‌ی مهسا ناصری، روایتی شاعرانه از رویایی شگفت است. همه‌ی ما کم و بیش خواب می‌بینیم. بعضی از ما به خواب‌هایی که می‌بینیم بی‌اندازه وابسته‌ایم و حتی دنبال تعبیر آن‌ها می‌گردیم. هستند کسانی که خواب نمی‌بینند یا خواب‌های‌شان را جدی نمی‌گیرند. بیش‌تر خواب‌هایی که می‌بینیم، مبهم، بی‌معنا و آشفته‌اند اما خواب‌هایی هستند که زندگی ما را تکان می‌دهند و بعد از دیدن آن‌ها ما دیگر آن آدم روز قبل نیستیم. ملک شاعر، سیری مرموز در جهان خواب و رویاست. خواننده می‌تواند این روایت را به‌ عنوان یک رویای ممتد و شگفت‌انگیز بخواند و هم می‌تواند آن را جوشش خلاقیت نویسنده بداند، اما در هر صورت او با خواندن این داستان مرموز، در فراواقعی سیال و لذت‌بخش غرق می‌شود.