در این کتاب «ادیپ: میل آتشین کودک»، خوان دیوید ناسیو، یکی از روانکاوان برجسته لاکانی فرانسه، استدلال می کند که عقده ادیپ، هسته روانکاوی و همچنین ساختار اساسی انسان را نشان می دهد. ناسیو با مخالفت با ادعاهای معاصر مبنی بر "مرگ روانکاوی" و برخلاف تلاش های اخیر برای به حداقل رساندن ارتباط ادیپ برای روان، ادیپ را به عنوان افسانه ای می بیند که به درک منشاء هویت جنسی و رنج روان رنجور کمک می کند. ناسیو این ادعای تحریک‌آمیز را مطرح می‌کند که کل پیکره روانکاوانه، همه مفاهیم آن، از جمله سرکوب، انقیاد، نظریه رانه‌ها، میل و همچنین خیال فالوس و اضطراب اختگی، حول این ایده می‌چرخند که کودک نسبت به خواسته والدین بازتعریف می‌شود. نویسنده در این کتاب ارزشمند سعی دارد تا صورتبندی جدید از مفاهیم نسبتا کهنه در روانکاوی ارائه دهد که از این حیث میتوان از آن به عنوان یک منبع قابل استناد استفاده کرد.