الری کوئین کار نویسندگی را در 1929، زمانی که تب رمان پلیسی همه گیر شده بود، آغاز کرد و در همان قدم نخست، به دلیل باروری اندیشه و تخیل استثنایی خود در صف مقدم نویسندگان پلیسی جای گرفت. از 1938 تغییرات عمده ای در کار کوئین پدید آمد، او آثاری عرضه می کند که مهم ترین آن ها «ده روز شگفت انگیز» است. الری کوئین در این داستان به کمک روانکاوی، کانون قدرت های اجتماعی ناخودآگاه را در تغییر انگیزه های شخصیت های داستان باز می نماید و از این طریق به رمان پلیسی چیزی می افزاید که تا آن زمان به وضوح وجود نداشته است.