«تخت جمشید» یا پارسه نام شهری است که از زمان داریوش یکم هخامنشی احداث آن آغاز و از همان زمان به پایتختی هخامنشیان برگزیده شد. تخت جمشید یکی از پایتخت‌های چندگانة هخامنشیان و احتمالا پایتخت بهارة آنان بوده است. پس از داریوش، پادشاهان دیگر هخامنشی هریک کاخ‌ها و بناهایی در این مجموعه افزودند. در بسیاری از این کاخ‌ها سنگ‌نبشته‌هایی به خط میخی و به سه زبان فارسی باستان، عیلامی و بابلی از پادشاهان هخامنشی برجای مانده است که از این میان سهم داریوش و پسرش، خشایارشا، بیش از سایرین است. کتاب حاضر مجموعه‌ای از سنگ‌نبشته‌های شهریاران هخامنشی در تخت جمشید است که همراه با خط میخی، آوانویسی فارسی و ترجمة آن عرضه شده است. ترتیب شاهان هخامنشی، مختصری دربارة مجموعة تخت جمشید، وحروف الفبای زبان فارسی باستان از دیگر مطالب کتاب به شمار می‌رود. به جز خشایارشا و داریوش، پادشاهانی چون اردشیر یکم و اردشیر سوم نیز در تخت‌جمشید سنگ‌نبشته‌هایی از خود به یادگار گذاشته‌اند.