در فقه اسلامی این گونه اراضی در زمره خالصجات و اختصاصات پیامبر صلی‌الله علیه و آله بوده و آن حضرت به هر نحو که مصلحت بداند، در آنها تصرف می‌کند. چنان‌که قرآن کریم بدان تصریح دارد: «و ما أفاء اللّه علی رسوله منْهمْ فما أوْجفْتمْ علیْه منْ خیْل و لا رکاب. . . . رسول الله صلی‌الله علیه و آله بنا به دلایلی پس از نزول آیه آت ذا الْقرْبی حقّه. . . فدک را که حدود ده هکتار بود، در اختیار دختر عزیزش سیده نساء العالمین علیها السلام قرار داد و آن حضرت حدود سه سال در حیات رسول الله مالکیت آن را برعهده داشت و اداره می‌کرد.