کتاب «آتن و اورشلیم» نوشته‌ی لف شستوف یک اثر فلسفی است که تنش بین عقلانیت یونانی و وحی کتاب مقدس را مورد بررسی قرار می‌دهد. به عبارت دیگر، این کتاب بررسی انتقادی تاریخ فلسفه‌ی غرب است که سنت خردگرایانه‌ی برخاسته از یونان باستان (آتن) را در مقابل سنت مبتنی بر ایمان ناشی از آموزه‌های کتاب مقدس (اورشلیم) قرار می‌دهد. شستوف، فیلسوف روسی الاصل، این رویارویی را به عنوان وصیت‌نامه‌ی فلسفی خود معرفی می‌کند و یک سیر استدلالی را ارائه می‌دهد که بر بسیاری از متفکران اروپایی پس از او تأثیر گذار بوده است. در مرکز این کتاب شستوف، تقابل آشتی‌ناپذیر بین رویکرد منطقی و سیستماتیک فلسفه‌ی یونان و ماهیت متعالی و الهی وحی کتاب مقدس وجود دارد. او، در دفاع از رویکرد دینی، استدلال می‌کند که تکیه بر عقل و منطق روح انسان را محدود می‌کند و پتانسیل آن را برای خلاقیت و آزادی در بند می‌کند. شستوف نقدی رادیکال از دانش و اخلاق عقل‌گرایانه‌ی آتنی ارائه می‌دهد و آن‌ها را نوعی اسارت تحمیل شده بر روح انسان می‌داند. او این تصور را به چالش می‌کشد که تفکر عقلانی راه نهایی به سوی حقیقت است و بیان می‌دارد که در واقع این نوع بینش ممکن است مانع از دستیابی به بینش‌های وجودی عمیق‌تر شود. ایده‌های شستوف الهام‌بخش اگزیستانسیالیست‌های فرانسوی و همچینین کتاب‌های او مورد مطالعه‌ی مدید فیلسوفان پدیدارشناسی مانند ادموند هوسرل، مارتین هایدگر و مارتین بوبر در طول سال‌های بین دو جنگ جهانی قرار گرفته است. به طور کلی، آثار او بر مبارزه‌ی فرد با شرایط وجودی زندگی، ایمان و معنا تأکید دارد. همچنین نثر شستوف هم استدلالی و هم شاعرانه و ادبی است و هدفش برانگیختن بازنگری در باورهای عمیق در مورد معرفت، اخلاق و ایمان است. کتاب «آتن و اورشلیم» او آخرین و مهم‌ترین اثر شستوف به حساب می‌آید که سفر فلسفی و تکامل نهایی اندیشه‌ی‌ این فیلسوف را در بر می‌گیرد و دربردارنده‌ی ایده‌ی او درباره‌ی محدودیت عقل تنها در پاسخ به پرسش‌های نهایی وجودی انسان است و تکیه بر عقل، بدون ایمان، در نهایت منجر به پوچی می‌گردد.