امروز جامعه ایران به دلایل و اعتبارهای گوناگونی با مسائل و بحران‌های بسیاری در برخی ساحات و جنبه‌های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی رو‌به‌روست. پرسش بنیادین برخی منتقدان و صاحب‌نظران از روشنفکران، حاکمیت سیاسی و وفاداران به گفتمان انقلاب این است: آیا امکان این وجود دارد که با همان منطق فهم و روش تحلیل پیشین از مسائل و بحران‌های کشور به ‌پیش رفته و خود را از بند آنان رها سازیم؟ آیا منطق و روش پیشین مورداستفاده‌ی هر یک از نخبگان و صاحبان قدرت کارساز و اثرگذار بوده و موفق شده تا اندکی از دردها و رنج‌های مردم و توده‌های وسیع جامعه ایرانی بکاهد؟ باتوجه‌به شواهد و دادها، این‌گونه به نظر می‌آید که ما نیازمند یک شیفت پارادایم (تغییر الگو) در نوع نگرش و روش فهم و تحلیل مسائل اجتماعی کشور ایران در میان روشنفکران و نخبگان سیاسی و اجتماعی کشور هستیم و این تغییر منطق و پارادایم یقینا از رهگذر بازتعریف و بازتفسیر مناسبات و تعاملات میان روشنفکران، گفتمان انقلاب و حاکمیت سیاسی ایران می‌گذرد. کتاب «گفتمان انقلاب در سه روایت» حاصل بحث و گفت‌وگو میان متفکران و پژوهشگرانی همچون بیژن عبدالکریمی، شهریار زرشناس، و مهدی جمشیدی است و در آن اساسی‌ترین و مهم‌ترین مسائل کشور، از جمله مناسبات میان روشنفکران، حاکمیت و وفاداران به گفتمان انقلاب موردبحث قرار گرفته و کاوش می‌شوند. این اثر با این امید شکل‌ گرفته که تأثیراتی بر فضای فکری و عقیدتی هم روشنفکران، هم مومنان به گفتمان انقلاب، هم مخالفان و نقادان این گفتمان و هم حاکمیت سیاسی وقت در سرزمین ایران به‌منظور مواجهه با مسائل و انسدادهای کشورمان و لذا کاستن دردها و رنج‌های مردم خوب این مرزوبوم داشته باشد. مطالعه این کتاب، به دلیل محتوای مهم، قابل‌تأمل و ارزشمندی که دارد و همچنین انسجام موضوعی و نثر روان و شیوای نویسندگانش، بسیار مفید بوده و تجربه‌ای سودمند را برای خوانندگانش رقم خواهد زد.