در کتاب «من ملاله هستم» با حقایق تلخی روبه‌رو می‌شویم که حتی تصورش هم برایمان دشوار و سخت است. او در صفحات ابتدایی کتاب می‌نویسد ملاله کیست؟ و این سرگذشتم است. سرگذشتی گه آن‌چنان اندوه بزرگی است که به شدت ما را غمگین خواهد کرد، و اشک از چشمانمان جاری خواهد شد. ملاله دختری بود که می‌خواست صدای خود را به جهانیان برساند و برای این راه چاره‌ای نداشت، جز آنکه جانش را به خطر بیندازد. در حالی‌که آزادی، صلح و برابری از حقوق اولیه هر انسانی صرف‌نظر از نژاد، جنسیت، مذهب و زبان او است. کتاب من ملاله هستم، اتوبیوگرافی دختری به نام «ملاله یوسف زی» اهل پاکستان است که، به دفاع از تحصیل دختران پرداخت. ملاله یکی از شناخته شده‌ترین زنان مبارز عصر حاضر است، و در سال 2014 موفق به دریافت جایزه صلح نوبل شد. او یک قهرمان واقعی نه تنها در کشورش پاکستان است بلکه جهان از او به عنوان یک زن قدرتمند یاد می‌کند. او این کتاب را با همکاری کریستینا لمب، روزنامه نگار بریتانیایی درباره زندگی و فعالیت های خود نوشته است. قسمت اول کتاب به زندگی ملاله یوسف زی قبل از طالبان می‌پردازد. زندگی پرفراز و نشیبی که از همان هنگام تولد به واسطه دختر بودنش در معرض آسیب است. داستان زندگی این دختر جوان آنقدر الهام بخش است، و سراسر درس زندگی است، که باورهای ما را تغییر خواهد داد. ملاله در روز سه شنبه 9 اکتبر 2012، زمانی‌که او پانزده ساله بود خانه را به قصد مدرسه ترک کرد و دیگر به خانه برنگشت. آن‌روز طالبان به ملاله تیراندازی کردند و او را بیهوش به بیمارستان برده و از پاکستان خارج کردند. کمتر کسی انتظار داشت که او زنده بماند. در عوض بهبودی معجزه آسای ملاله او را به سفری خارق‌العاده از دره‌ای دورافتاده در شمال پاکستان به سالن‌های سازمان ملل در نیویورک برد. او در شانزده سالگی به نماد جهانی اعتراض مسالمت آمیز و جوانترین نامزد جایزه صلح نوبل تبدیل شد.