گل کرد در انجماد سنگی مان پیرانه درخت خلق تنگی مان تسلیم کبوتر رهایی شد شاهین غرور تیز چنگی مان بیهوده چه جلوه می کنی ای ماه بر تارک قله پلنگی مان گر گوشه آستین بر افشانیم خورشید شود غلام زنگی مان شاهانه بساط عاشقی داریم در خانه کهنه کلنگی مان .