این کتاب یکی از آثار و تالیفات ارزشمد محمد بن ابراهیم صدرالدین شیرازی است. موضوع آن در عرفان و اخلاق است که به زبان فارسی و در دفاع از فلسفه نگاشته شده است. رساله سه اصل پاسخ ملاصدرا به ظاهربینانی است که به نام علم و دین با حکمت و عرفان اسلامی خصومت می ورزند. این رساله که درباره سیر و سلوک و تکامل اخلاقی و کشف علوم حقیقی و نیز موانعی که در نیل به وصال به حقیقت در راه سالک نهاده شده است، می باشد. به نظر ملاصدرا موانع و حجاب هایی که اکثر مردم را از ادراک و کسب آن علم محروم می دارد مشتق از سه اصل می باشند که به مناسبت آن، این رساله را نیز سه اصل نامیده است، بنا به قول خودش این اصول بدین قرارند: 1. اصل اول: جهل است به معرفت نفس که آن حقیقت آدمی است؛ 2. اصل دوم: حب جاه و مال و میل به شهوات و لذات و سایر تمتعات؛ 3. اصل سوم: تسویلات نفس اماره است و تدلیسات شیطان مکاره و لعین نابکار که بد را نیک و نیک را بد می نماید.