مرد کوچک یک رمان اتوبیوگرافیک است که در اول شخص مفرد نوشته شده و توسط آلفونس دوده در سال 1868 منتشر شده است. شخصیت اصلی داستان دانیل آیست، پسر جوان رویایی است که در جنوب فرانسه با برادرش ژاک بزرگ می شود. از یک خانواده ثروتمند با این حال، پس از ورشکستگی کسب و کار خانوادگی دچار فلاکت می شود. این امر دانیل را مجبور می کند تا با خانواده اشبه لیون تبعید شود. او در آنجا وارد کالج می‌شود، جایی که استادی به دلیل جثه کوچکش او را «مرد کوچک» می‌خواند، نام مستعاری که راوی در بقیه رمان از آن استفاده خواهد کرد. هنگامی که شکست کسب و کار پدر خانواده آیست را مجبور به پراکنده شدن می کند، مرد کوچک استادی در کالجی در شهر کوچک سارلاند می شود. به دلیل ظاهر جوانش (در آن زمان 17 سال داشت)، به سختی می توانست احترام دانش آموزان و همکارانش را به دست آورد، به استثنای آبه ژرمن، که با او دوست شد و پیش بینی می کند که او در تمام زندگی خود کودک خواهد ماند. . با این حال، او می خواهد دانشیار شود و ...