در صفحات اولین بخش این شاهکار از جیمی فورد، هنری لی، شخصیت اصلی کتاب، در میان گروهی از جستجوگران به شدت آشکار میشود. این گروه در ورودی محلهی ژاپنیهای سیاتل جمع شده و در پی ازدحام بیسابقه، جلوی هتل پاناما قرار گرفتهاند. هتلی که برای سالها مهر و موم شده و با صبر و شجاعت از زندانیان ژاپنی در دوران جنگ جهانی دوم پر شده بود.
مالک جدید هتل، در جستجوی چیزهای جذاب و شگفتانگیز، متعلقات خانوادههایی را که در دوران جنگ به دستجمعی به زندان افتاده بودند، کشف میکند. در حالی که هنری با دقت به این موارد نگاه میکند، صاحب هتل چتری ژاپنی را باز میکند. این لحظه بهظاهر ساده و بیاهمیت، هنری را به یاد دههی 1940 و اوج دوران جنگ میاندازد.
در آن دوران، زندگی هنری پر از سردرگمیها و هیجانات دوران جوانی بود. او در یک مدرسهی پرخرج تحصیل میکرد و با بیتوجهی و تبعیض نسبت به کودکان سفیدپوست روبهرو بود. اما یک روز با دختری ژاپنی-آمریکایی به نام کیکو اوکابه آشنا شد و این دو نفر با وجود تبعیضها، دوستی نیکوکارانهای را شکل دادند.
"هتلی در کنج تلخ و شیرین" نه تنها داستانی جذاب و پرمفهوم از گذشته آمریکا را روایت میکند، بلکه یک سرود به تعهدپذیری و امیدی پایدار است.
