نظام خاص موسیقی سنتی ایرانی از دیرباز به عنوان محصول فرهنگ کهن ایرانی همیشه در حال تکامل تلقی شده است. آن ای. لوکاس در موسیقی هزار سال استدلال می‌کند که این موسیقی پدیده‌ای مدرن است که به‌طور پاک نشدنی با مفاهیم تغییر تاریخ ملی ایران پیوند خورده است. لوکاس به جای در نظر گرفتن یک تاریخ واحد موسیقی ایرانی، عدم تشابه و گسست فرهنگی را در طول زمان نشان می دهد و دو مفهوم متفاوت از ساخت موسیقی را در رابطه با هنجارهای موسیقی پیشامدرن و مدرن آشکار می کند. کتاب «موسیقی هزار ساله» "تاریخ جدید سنت های موسیقایی ایران"، اولین اثری است که درک تاریخ موسیقی خاورمیانه را با درک کنونی تاریخ سیاسی منطقه همسو می کند.