کتابی که در آن پدر و مادری فرزند را به راهی دیگر می برند ولی اینکه با گذشت زمان چه نتیجه ای حاصل شود، مثل تمامی افراد دیگر، کاری است که زمان مشخص می کند. در آن موقع یا فرزند در برابر اولیا خویش می ایستد و می گوید که تصمیم شما مرا به ورطه ای کشاند که گریزی از آن نیست یا پدر و مادر، فرزند را متهم به انجام تصمیمی می کنند که با خواسته احساسی خویش برگزیده است...و در هر دو حال تفاوتی در نتیجه عاید نمی شود زیرا این چرخه عمر است که بدون تأخیر، حرکت خویش را ادامه میدهد و به خوب یا بد بودن کارهای ما نمی اندیشد. در این میان خانواده هایی موفق تر هستند که با علم و آگاهی لازم و ایجاد محیطی پرتفاهم، فرزند احساس زده را در تصمیم گیری خانوادگی دخیل می کنند و با تعدیل سخنان خود سعی در رسیدن به نتیجه ای مشترک با او دارند.