رمان "نام ناپذیر" به صورت کلی از مونولوگ‌های گسسته و مجزای یک شخصیت بی نام و بی حرکت تشکیل شده است. داستان این کتاب بدون تمرکز مشخصی بر روی یک موضوع خاص است و امکان وجود واقعیت شخصیت‌های دیگر، یا حتی اینکه آیا این شخصیت‌ها واقعی هستند یا صرفاً نمایه‌هایی از خود راوی هستند، به صورت مطلق وجود ندارد. شخصیت اصلی، که نامی ندارد، خود را خالق دو شخصیت دیگر از سه‌گانه بکت معرفی می‌کند. این رمان یک ترکیب از خاطرات و تخیلات هستی‌گرایانه ی راوی است و بسیاری از این خاطرات نشانگر احتمال این است که زبانی که راوی از آن استفاده می‌کند، خود او را شکل داده و ساخته است. دیگر شخصیت‌ها، به عنوان شنونده‌هایی منفعل ظاهر می‌شوند و گاهاً دلیل شروع مکالمات هستند. لحن ناامید و مستأصل راوی، همواره همراه با جملاتی طولانی و پر از احساسات است. کتاب با جمله "نمی‌توانم ادامه دهم، ادامه خواهم داد." به پایان می‌رسد که بعدها به عنوان نام کتاب مجموعه آثار بکت انتخاب شد. "نام ناپذیر" در سال 1953 توسط ساموئل بکت منتشر شد و سومین و آخرین اثر از رمان‌های سه‌گانه بکت محسوب می‌شود که با "مالوی" شروع شده و با "مالون می‌میرد" ادامه یافت.