شیخ محمد حجتی بروجردی از سال 1305 که برای تحصیل به قم آمده است خاطرات خود را به صورت تلگرافی و کوتاه در برگههای متعدد مینوشته است. این تکه کاغذها سالها بعد شالوده اصلی کتاب «زندگی فردی ناشناخته»میشود. کتابی که قرار بوده بدون افشای هویت نویسندهاش به بازگویی تاریخ اجتماعی حوزه بپردازد؛ اما سرنوشت این کتاب طور دیگری رقم میخورد. نویسنده تعداد محدودی از کتاب را در اختیار برخی از دوستان صمیمی خود میگذارد و این آغاز افشای هویت او است.
شخصیت برونگرا و اجتماعی نویسنده و ارتباط نزدیکش با شیخ مرتضی حائری فرزند حاجشیخ عبدالکریم حائری، موسس حوزه، باعث شده تا در جریان بسیاری از حوادث سالهای اولیۀ تأسیس حوزه حضور فعال داشته باشد. از رهگذر همین حضور است که یادداشتهای او دربردارندۀ نکات و اطلاعات مهمی پیرامون سالهای نخستین تأسیس حوزه است. داستان علمای مهاجر به قم در اعتراض به نظام اجباری، درگیری رضاخان با آیتالله بافقی در حرم حضرت معصومه، کشف حجاب، جریان اتحاد لباس، حمله به مسجد گوهرشاد، خدمت سربازی طلاب، چگونگی برگزاری امتحانات از سوی حکومت وقت، وقایع پیشآمده پس از وفات حاجشیخ و زعامت حوزه در دورۀ مراجع ثلاث و حوادث پیش و پس از ریاست حوزه توسط آیتالله بروجردی ازجملۀ این موارد است.
