در تابلوی پیچیده‌ی تجربه‌ی بشری، داستان‌سرایی جایگاهی ویژه دارد و تاروپود حافظه، احساسات و تخیل را برای ایجاد معنا و درک به‌هم پیوند می‌زند. در «داستان ها و مغز»، پائول ب. آرمسترانگ کاوشی گیرا را در رابطه‌ی عمیق بین داستان‌گویی و مغز انسان آغاز می‌کند و به مکانیسم‌های عصبی که توانایی ما در درک، به خاطر سپردن و همذات‌پنداری با روایت‌ها را تقویت می‌کند، می‌پردازد. کتاب آرمسترانگ سفری جذاب به عملکرد درونی مغز است که از دریچه‌ی «روانشناسی‌ روایت» و «علوم‌ اعصاب‌شناختی» روشن شده است. آرمسترانگ با استفاده از انبوهی از تحقیقات میان‌رشته‌ای، از‌جمله مطالعات روان‌شناسی، علوم اعصاب، زبان‌شناسی و تئوری‌ ادبی، از مدار عصبی پیچیده‌ای رونمایی می‌کند که انسان را قادر می‌سازد تا با داستان‌ها در سطح عاطفی و شناختی درگیر شود. کتاب با ردیابی ریشه‌های تکاملی داستان‌سرایی آغاز می شود و اهمیت تطبیقی آن در تکامل انسان و نقش آن در تقویت انسجام اجتماعی، انتقال فرهنگ و همدلی را برجسته می‌کند. آرمسترانگ بررسی می‌کند که چگونه داستان‌سرایی به مکانیسم‌های عصبی باستانی شکل‌گرفته از میلیون‌ها سال تکامل کمک می‌کند و به افراد این امکان را می‌دهد تا افکار، احساسات و اعمال دیگران را از طریق روایت تجربه کنند. علاوه‌بر‌این، آرمسترانگ به قدرت دگرگون‌کننده‌ی داستان‌سرایی در مغز می‌پردازد و بررسی می‌کند که روایت‌ها چگونه ادراکات، باورها و رفتارهای ما را شکل می‌دهند. او نقش داستان‌ها را در ساختن و تقویت هویت‌های فرهنگی، شکل دادن به ارزش‌های اخلاقی و پرورش همدلی و شفقت نسبت به دیگران بررسی می‌کند. آرمسترانگ با کشف مکانیسم‌های عصبی نهفته در تأثیر متقاعدکننده‌ی روایت‌ها، بینش‌هایی را در مورد چگونگی استفاده از داستان‌ها برای تغییرات اجتماعی مثبت و کنش جمعی ارائه می‌کند. «داستان ها و مغز» علاوه بر بینش‌های نظری خود، پتانسیل درمانی داستان‌سرایی را در زمینه‌ی سلامت و رفاه روانی نیز بررسی می‌کند. کتاب پائول ب. آرمسترانگ با نثر جذاب، تجزیه‌و‌تحلیل دقیق و مفاهیم عمیق برای درک زندگی انسان، منبعی ضروری برای محققان، دانشجویان و هر‌کسی است که علاقه‌مند به کشف اسرار داستان‌سرایی و تأثیر آن بر مغز است.