معاویة بن ابی‌سفیان شخصیت مهم و جنجالی در تاریخ اسلام است که می‌توان از زوایای مختلف به او نگاه کرد. پیامبر (ص) در روایتی فرمود: «نخستین کسی که سنت من را تغییر می‌دهد، مردی از بنی‌امیّه است». آنچه در این کتاب بررسی می‌شود مصداق‌یابی برای این حدیث است. مدعای اصلی این کتاب این است که معاویة بن ابی‌سفیان می‌تواند مصداق اتم این روایت باشد. از این رو، به پنج سنت فقهی و یک سنت کلامی که در آنها معاویه به مخالفت با سنت رسول خدا برخاست می‌پردازیم؛ آن سنت‌های فقهی عبارت‌اند از: رباخواری، منتسب کردن بچه به غیر از پدر خود ، استفاده از لباس‌های حرام، بدعت اذان در نماز عید فطر و عید قربان و خرید و فروش خمر، و سنت کلامی عبارت است از سب امیرالمومنین علی(ع) در فصل اول و دوم به بررسی زندگینامه و فضایل معاویه نیز خواهیم پرداخت. در فصل پنج به آرای یکی از علمای مدافع معاویه، یعنی ابن تیمیه نیز اشاره خواهیم کرد و در فصل ششم به انحراف از معاویه به مثابه ملاکی برای تشیع نزد برخی از علما خواهیم پرداخت.