مامان- باباهای عزیز، خیلی وقت‌ها پیش آمده کودک‌مان رفتاری داشته که موجب نگرانی ما شده، مثلا زیادی به دوستانش زور می‌گوید یا خیلی خجالتی‌ست یا توسری خور است و اجازه می‌دهد دوستانش به او زور بگویند یا تنبل است و... چقدر خوب می‌شد اگر قبل از اینکه زیادی نگران شویم یا کودک‌مان را سرزنش و داوری کنیم، به خودمان بیشتر توجه کنیم، شاید آن رفتار خاص ریشه در خود ما داشته باشد، در گذشته‌یمان، درکودکی‌مان و در ترس‌های مان. یعنی می‌خواهم بگویم خیلی خوب است گاهی وقت‌ها کودکی خود را با کودک خود به اشتراک بگذاریم. بیایید نه ترس‌های خود را به کودکان‌مان منتقل کنیم و نه آنها را بیخودی از چیزها بترسانیم چرا که همه‌ی رفتارهای نامناسب از ترس‌های بی‌دلیل شروع می‌شود. خجالتی می‌شویم چون می‌ترسیم دیگران ما را مسخره کنند. دروغ می‌گوییم چون می‌ترسیم دیگران ما را تأیید نکنند. توسری‌خور می‌شویم چون می‌ترسیم کسانی یا چیزهایی را از دست بدهیم. زودباور می‌شویم چون می‌ترسیم تشخیص خودمان درست نباشد و... . در این مجموعه پروانه خانومی که روی بال‌هایش نقش دنیا را دارد برای فهمیدن دلیل تفاوتش با پروانه‌های دیگر محل تولدش را ترک می‌کند و در مسیر خود، به خانهی نه بچه رفته و ما را با نه رفتار روبرو می‌کند. در واقع پروانه بدون هیچ‌گونه داوری به درون ما قدم می‌گذارد و همراهمان می‌شود.